Godsargument: dwaasheid van een hogere orde?


‘Laat de christelijke godsdienstfilosoof maar de studeerkamer uitkomen en aan een gewone sterveling uitleggen waarom de kruisiging van Jezus redelijk of logisch is. Die fundering van de ‘persoonlijke eerste oorzaak’ komt dan later wel. Het is dwaasheid van een hogere orde.’ Dit stelt Paul Koster, post-doc onderzoeker aan de afdeling Ruimtelijke Economie van de  Vrije Universiteit in Amsterdam, in zijn reactie op de God van de filosofen, waarover Jeroen de Ridder eerder schreef.

‘Alsof God te vinden is in een studeerkamer. Ik denk dus dat het weinig met het christelijk geloven te maken heeft, omdat daar altijd gepoogd wordt de koppeling met het echte leven te maken. Voor christenen lijkt me de praktijk van goedheid en genade ontvangen en doorgeven dan ook tot zeven-maal-zeventig-maal praktischer en dus relevanter.’    

Volgens Koster zijn godsargumenten niet nuttig en niet noodzakelijk voor de meeste gelovige christenen en zijn ze niet praktisch relevant. Dat schrijft hij in het blog Rol god van de filosofen uitgespeeld. Hij mist de koppeling met het echte leven. Aanvaarding van de orthodoxe belijdenissen kan je volgens hem niet koppelen aan de godsdienstfilosofische benadering. Bovendien:

‘De filosoof presenteert het godsbewijs als ‘objectief’ terwijl het zijn eigen geloofsconstruct is, gebaseerd op allerlei aannames over hoe kennis (over een god) te verkrijgen zou zijn. Als het godsargument een geloofsuitspraak is, waarom is het dan nodig om de uitspraak ‘God bestaat’ te vervangen door andere onzingbare constructen die hetzelfde proberen te zeggen?’  

Koster (foto: G&W) heeft liever dat de christelijke godsdienstfilosoof uitlegt waarom de kruisiging van Jezus redelijk of logisch is.
Filosoof Søren Kierkegaard had bijvoorbeeld het lef om te schrijven over het verhaal van de gelovige (bijna) moordenaar Abraham die zijn zoon moest offeren, aldus Koster.

‘Die fundering van de ‘persoonlijke eerste oorzaak’ komt dan later wel. Het is dwaasheid van een hogere orde.’

Zie: Rol god van de filosofen is uitgespeeld

en: Eerherstel voor de god van de filosofen

Gerelateerd:
 Abraham wìst dat God zijn zoon Isaak niet zou opeisen

Illustr. Spinoza (geschiedenis24.nl)

Advertenties

About Paul Delfgaauw

Zinzoeker Paul Delfgaauw, sinds september 2014 student Religiestudies, richting Media & Cultuur. Sinds 2016 Vrije Studierichting, aan de Academie voor Geesteswetenschappen Utrecht (voorheen HGU). Hij verkent sinds jaar en dag de gebieden religie en filosofie. Eigenlijk al vanaf het moment dat hij tijdens zijn eerste catechismusles de vraag kreeg voorgelegd waartoe de mens op aarde is. Sindsdien grasduint hij door boeken, tijdschriften en kranten die verhalen over zingeving, overtuigd als hij is dat God bestaat of gebeurt en op bovennatuurlijke wijze deel uitmaakt van ons leven. Op kritische wijze volgt hij zin en onzin van religie en filosofie en schuwt daarbij ook het gedachtegoed van het humanisme en atheïsme niet. In deze tijd bieden internet en de sociale media wereldwijd nog meer stof tot nadenken over goden, mensen en hun zoektocht naar elkaar. En met hopelijk begrip voor elkaar.

10 Responses

  1. Vogel

    Ook ik heb ….met vele anderen en al héél lang toch ook wel in het verdere verleden reeds geconstateerd….., dat elke godsdienst gebaseerd op een relieuze overtuiging, een constituering betekent vanuit een hopen ontstaan.
    Een afleiding vanuit een tijdlgheid doelverleggend naar een gezochte, veronderstelde tijdloosheid in een voortbestaan.
    Het bestaan echter bindt zich aan de realiteit, ook mijn realialiteit van zelfrealisatie waarvan de werkelijkheid als “decor ” zich in duisternis hult vanwege gebrek aan te veronderstellen mogelijkheid tot kennisgaring.
    Wat rest is ” een weten ” welke ik omschrijf als een intuïtie die slechts in gevoelensuitinngen tot uitdrukking kunnen komen.

    Like

  2. joost tibosch sr

    Je hebt inderdaad heel wat meer houvast aan een historische Jezus, die door zijn geweldige menselijkheid zich bewust, maar onverdiend een gruwelijke kruisdood op de hals haalde door het bekende machtsspelletje van een tiran Pilatus en machtsbeluste joodse overheid, die hem, te lastig voor hen, kwijt wilden. Die ideale werkelijkheid met zijn bewust onverdiende einde wordt in de oude joods-christelijke taal van toen als vanzelf in verband gebracht met God en in geloofstaal tot levende kracht in de geschiedenis. Het moge zijn dat wij wat meer moeite met God hebben gekregen en dat niet meer met eenzelfde gemak zo zeggen als toen, maar zoals dat bij een moord op Ganddhi en MLKing bleek, snappen we nog steeds donders goed, waar het hier eigenlijk om gaat!

    Kierkegaard wist nog niet dat het oude verhaal van Abraham en Izaak een volks spannend protestverhaal van nomaden is tegen de kinderoffers van met name toenmalige stedelingen. Hij legde wat al te modern -en kon niet anders!- te veel nadruk op het in eerste instantie volks de spanning opvoerend gehoorzaam zijn aan de wil van God. Uiteindelijk was de wil van JHWH met ingreep, dat men Hem geen kinderen mocht offeren! En SK schreef dat toen op een onnavolgbare, zelfs voor ons na een gezagscrisis met zijn allergie voor gehoorzaamheid nu nog best te “pruimen”, manier!

    Like

  3. Vogel

    Joost schrijft :
    ” …die …ideale… werkelijkheid ” . Dit zou ik als .. ” de ideële werkelijkheid ” willen omschrijven. Het blijft de vraag of de mens met zijn omschrijving van ” Het Goede ” in heel zijn opofferingsgezindheid, niet meer kan uitoefenen als .. ” het goed bedoelende “.
    Het onbegrepene niet in kennis vast te leggen ervarene , wordt iets buiten ” het zijnde ” , wél gemotiveerd toegekend maar ook achteraf niet wezenlijk bepaalbaar onbetwist juist en zeker als “goed ” in vast te leggen in ervaringskennis bepaald.
    ” Het Zijn ” als onkenbare ” De Werkelijkeid ” slechts te ervaren , kent zijn schuwzijde in de ambivalente realiteit van iedereen als individu-zijnde en daarbij een streven naar erkenning van zijn tijdigheid.

    Like

  4. Wanneer mensen het over geloof in God hebben vraag ik mij af als ze reeds een echte ervaring met God hebben gehad. Met respect voor je onderwerp. Een gezegende zondag en week.

    Like

  5. joost tibosch sr

    @Vogel 13.36 Het voordeel van historische en literaire wetenschap is. dat we met het oude zorgvuldig bewaarde materiaal van en over Jezus nu zelfs meer weten dan van zijn zelfs ook meer bekend lijkende tijdgenoten. Daarom blijf ik de voorkeur houden voor “ideale” en niet “ïdeeële werkelijkheid”. Maar u hebt beslist gelijk: als alle andere mensen kwam Jezus natuurlijk ook niet verder dan goedbedoelende idealen. Het enige houvast wat we echt hebben is nl. niet zijn dogmatische goddelijkheid, maar de ondanks dat stug volgehouden menselijkheid.

    Like

  6. Vogel

    Anoniem vraagt naar een defenitie van God.
    God is m.i. DE ideële werkelijkheid waarvan de mens slechts een schimmige schaduw is.Het betekent voor mij een plaatsing van het tijdige in een ontijdig, tijdloos bedacht systeem.
    De mens meet zich zo een nadenken en beslissen aan waarmee hij zo het tijdige veronderstelt te kunnen overschrijden.
    Al hetgeen ” IS ” , behoort tot ” Het Zijn ” dat echter slechts ervaren in tijdelijk bedenken tot uitdrukking kan komen.
    Tijd is bedacht en in tijdloosheid een ervaren.

    Like

  7. Vogel

    Joost Tibosch sr. zegt op 21 oktober :
    ” Daarom blijf ik de voorkeur voor “ideale – ” en niet ” ideële werkelijkheid .
    Een voorkeur uitspreken vergt een motivatie, een onderbouwing.
    ‘ De Werkelijkheid ” is niet te kennen. Daardoor is ” het Ideale ” niet , en het ideële wel te omschrijven.

    Like

Reacties zijn gesloten.