‘Christendomwetenschap’ leidt tot unieke vondsten

Horvat Kur
Samenwerking tussen godsdienstwetenschappen en archeologie blijkt vruchtbaar: een opgegraven synagoge uit de 4e eeuw bevatte een aantal unieke vondsten. ‘Maar eerst moest de bestudering van het Nieuwe Testament van het imago Bijbelschool af,’ stelt Jürgen Zangenberg, hoogleraar theologie aan de Universiteit Leiden.

Hij zegt dit in een artikel op Leiden Nu: ‘Samenwerking godsdienstwetenschappen en archeologie is Leidse successtory.’

‘Het is belangrijk dat studenten van beide studies de kans krijgen mee te werken. Je hebt elkaars expertise nodig – je moet niet denken dat je álles kan. Dat was in het begin wel even wennen.’

ZangenbergReligie blijkt een belangrijk interpretatiekader voor archeologen. De synagoge is niet in Leiden gevonden, maar in Israël, waar de hoogleraar (foto: Universiteit Leiden) ieder jaar naar toe reist om leiding te geven aan een archeologische opgraving, samen met studenten godsdienstwetenschappen en archeologie.

‘Veel mensen denken dat het een soort Bijbelschool is. Dit vooroordeel zit diep, ondanks alle feiten. Leiden echter heeft bewust de opleiding seculier en academisch ingericht, zodat er meer sprake is van een soort ‘christendomwetenschappen’. Alsof we met de Bijbel in de hand op zoek zijn naar plaatsen uit het Nieuwe Testament.’ 

Synagogue-Aerial-3-200x300Op dit moment richt Zangenberg zich vooral op de synagoge. De vondst in de synagoge bestaat uit een zetel voor de gemeentevoorzitter, een type dat nooit eerder op de originele plek is gevonden, een basalten tafel en een beeld van een leeuw.
(Foto: Universiteit Leiden)

‘Er is een tendens in de archeologie om dingen meer te waarderen die antwoord geven op wat we hier doen of waar we vandaan komen.
Een synagoge of oude kerk opgraven wekt daardoor meer belangstelling, terwijl wetenschappelijk gezien dat dorpje net zo belangrijk is,’ zegt Zangenberg.
 

Zie: ‘Leidse samenwerking godsdienstwetenschappen en archeologie is Leidse successtory’ (door Josine Heijnen, student theologie en journalistiek aan de Universiteit Leiden.)

Foto: © Skyview/Kinneret Regional Project: Horvat Kur, met op de achtergrond het Meer van Galilea.

Advertenties

About Paul Delfgaauw

Zinzoeker Paul Delfgaauw, sinds september 2014 student Religiestudies, richting Media & Cultuur. Sinds 2016 Vrije Studierichting, aan de Academie voor Geesteswetenschappen Utrecht (voorheen HGU). Hij verkent sinds jaar en dag de gebieden religie en filosofie. Eigenlijk al vanaf het moment dat hij tijdens zijn eerste catechismusles de vraag kreeg voorgelegd waartoe de mens op aarde is. Sindsdien grasduint hij door boeken, tijdschriften en kranten die verhalen over zingeving, overtuigd als hij is dat God bestaat of gebeurt en op bovennatuurlijke wijze deel uitmaakt van ons leven. Op kritische wijze volgt hij zin en onzin van religie en filosofie en schuwt daarbij ook het gedachtegoed van het humanisme en atheïsme niet. In deze tijd bieden internet en de sociale media wereldwijd nog meer stof tot nadenken over goden, mensen en hun zoektocht naar elkaar. En met hopelijk begrip voor elkaar.

4 Responses

  1. Jan

    Een prima initiatief: samenwerking. Dat kan leiden tot synergie.

    Er kleven ook gevaren aan, van negatieve beïnvloeding. Vooral als ik lees dat een afdeling: Paganism, Judaism and Christianity’ meedoet. Ik ben dan erg bang voor “tunnelvisie” ofwel kijken met oogkleppen op.

    Maar dat komt waarschijnlijk omdat ik wat met Paganisme wordt aangeduid, in al zijn diversiteit en rijkdom zeer hoog acht. Zelfs van grotere waarde dan Judaisme en Christendom alleen. Dat komt natuurlijk omdat ik in mijn opvoeding ervaren heb hoe zeer negatief vanuit het Christendom naar “ketters” wordt gekeken. Lees eens in dit verband over “Gnostiek en Christendom” van Bram Moerland.
    http://www.brammoerland.com/bramhartigheden/
    Of het boekje “Valsheid in geschrifte” van Jacob Slavenburg isbn 906011 926 6, over de gespleten pen van bijbelschrijvers.

    Naar mijn mening kunnen de meeste Christenen geschiedenis en mythen uit het verleden niet uit elkaar houden. Dat leer ik uit de boeken van de Tjeu van den Berk.

    Wat nu, in zo’n samenwerking, als men ijverig gaat zoeken naar mythische figuren uit vervalste geschriften zoals de bijbel? Dan vind men bewijs op vergelijkbare manier zoals men bij het OM tegenkomt door tunnelvisie. Omdat men van tevoren al een bepaalde visie had. Dan wordt de archeologie misbruikt.

    De synergie wordt groter als men breder samenwerkt. Dan zouden representanten vanuit de heidense religies mee moeten doen. Zo kunnen dan de gekerstende hoogtijdagen van het Christendom “ontkerstend” moeten worden: om tot de zuivere meestal pantheistische visie door te dringen. Een grotere rijkdom aan synergie kan dan de wetenschappelijke twijfel voor wat men in de aarde aantreft goed doen.

    Like

  2. joost tibosch sr

    Ben heel mijn lange leven als theoloog-exegeet tegen dat hardnekkige imago, vooroordeel aangelopen dat bijbelwetenschappen een hogere vorm van bijbelschool zouden zijn. “Men” verwacht blijkbaar dat Bijbelwetenschappen de getuigenisgalm van het kerkgebouw moeten hebben. Of men ergert zich daar gruwelijk aan, denkend dat bijbelwetenschappen slechts galmende geloofsgetuigenis kunnen zijn.Heb dat eerlijk gezegd nooit begrepen. Begrijp, ook als denkende gelovige, maar al te goed de bovenstaande kenniswaarde van combinaties als godsdienstwetenschappen en archeologie(niet alleen van de ‘synagoge’, maar ook van het ‘dorp’!) Van al dit soort combinaties heb ik datzelfde lange leven tot op de dag van vandaag alleen maar genoten.

    Like

  3. joost tibosch sr

    En heel belangrijk is natuurlijk dat je ook als bijbelwetenschapper je bescheiden plaats weet tussen al die menswetenschappen..En nog belangrijker dat je op grond van persoonlijke ideetjes of geloof niet gaat denken het geheel zomaar te kunnen overzien.

    Like

Reacties zijn gesloten.