‘Van der Staaij (SGP) moet kleur bekennen’

sgp
‘Iedereen, binnen en buiten de SGP, heeft er recht op te horen wat het oordeel van de politieke leiding is. Politiek is kiezen. Zich onthouden kan niet. Zoals je ook in de Kamer je niet van stemming kunt onthouden.’ Aldus oud-politicus van het CDA, Willem Aantjes, in Trouw, over de verkiezing van een vrouw tot SGP-lijsttrekker. Hij vindt het een duivels dilemma, maar zegt dat er geen ontkomen aan is.

images(Foto: Lillian Janse SGP – EO/De Vijfde Dag) Vlissingen heeft intussen wel kleur bekend. Op de site van de SGP over ‘Situatie Vlissingen’ stelt M.F. van Leeuwen dat de besluitvorming binnen de kiesvereniging zich tussen twee polen beweegt: het beginselprogramma en het reglement. De PKV Vlissingen heeft een besluit genomen dat formeel past binnen het reglement. Van Leeuwen zegt wel dat het besluit van Vlissingen ‘niet spoort met de tekst van het beginselprogramma’.

De SGP-vrouw is zich zeer bewust van hoe gevoelig haar verkiezing ligt bij SGP-ers in het land. ‘Ik snap dat Van der Staaij niets van zich laat horen,’ zegt zij. ‘Hij vertegenwoordigt de hele achterban en daarbinnen is grote verdeeldheid. De mensen die tegen zijn grommen en blaffen iets harder dan de andere groep.’

album_large_1823670

In december 2009 maakte ik een blog over het vrouwenstandpunt, waarop ik een interessante reactie ontving van een verlichte beleidsadviseur jongeren SGP, Dirk-Jan Nijsink (foto: SGP). Toevallig(?) is hij per 1 augustus jl. vertrokken bij de SGPJ. Hij schreef onder meer:

dirk-jannijsink‘Laat ik voorop stellen dat ik geen voorstander ben van het vrouwenstandpunt van de SGP. Ik vind inderdaad vanuit mijn geloofsovertuiging geen grond om vrouwen niet toe te staan actief te worden in de politiek. Ik hoop dat de partij dit standpunt ook snel zal laten varen. De oprichter van de partij, Henri Kersten, richtte zich op drie punten om zich te profileren, de drie V’s: tegen vaccinatie, tegen verzekeringen en tegen vrouwen in de politiek. De eerste twee punten heeft de SGP min of meer al laten varen, alleen het laatste nog niet en dat is vreemd. De andere kant is echter dat ik vind dat de rechterlijke macht geen uitspraak kan doen over de inhoud van een geloofsopvatting. Als iemand vanuit zijn overtuiging geen ruimte ziet voor vrouwen in de politiek dan is dat een opvatting die ik wil respecteren. Juist die rechterlijke uitspraken werken vaak averechts, mensen verstarren erdoor, omdat ze weigeren te buigen voor iets dat van buiten wordt opgelegd. Ik hoop dat je dit verhaal begrijpt. De SGP heeft een por nodig, dat is waar, maar niet door rechterlijke uitspraken, denk ik.’ 

vanderstaaijMaar die por, en dat is wel zo aardig, komt nu gelukkig van een vrouw zelf, Lillian Janse. Die heeft tenminste een standpunt. Kees van der Staaij (foto: twitter) stelt, volgens Aantjes, dat ‘het een lokale kwestie is’. Dus ‘onthoudt’ Van der Staaij zich in plaats van dat hij zich uitspreekt. Hij mag wel oppassen dat hij niet opgevolgd wordt door een politiek leidster. Hij twittert er ook niet over, o ja, hij heeft geen standpunt.

Illustr. SGP: createboomerang.nl

Cartoon: Tom (Trouw 30 08 2013)

‘Wetenschap niet in strijd met overtuiging Gods bestaan’

65665_618712911490116_1344094159_n
‘Geen enkel wetenschappelijk resultaat is in strijd met de overtuiging dat God bestaat en de wereld schiep.’ Afgelopen dinsdag hield filosoof Emanuel Rutten de openingstoespraak op de Abraham Kuyper Center Summer Seminar over wetenschap en de grote vragen die hij in een debat met Patricia Churchland en Bradley Monton hield over de relatie tussen wetenschap en religie.

‘De gedachte dat er een conflict bestaat tussen geloof en wetenschap is een laatmoderne mythe, zorgvuldig gecultiveerd door hen die graag de suggestie wekken dat geloof in God irrationeel is. Geen enkel wetenschappelijk resultaat is namelijk in strijd met de overtuiging dat God bestaat en de wereld schiep. Hetzelfde geldt voor alle overige kernovertuigingen van bijvoorbeeld het christendom. En dan hebben we het natuurlijk niet over kwesties die niet wezenlijk zijn voor het christendom, zoals de leeftijd van de aarde, of het al dan niet stilstaan ervan.’ 

Volgens Rutten betekenen – als voorbeeld – ontwikkelingen in de moderne wetenschappen niet dat de vrije wil niet bestaat – ondanks dat veel populaire media het tegendeel beweren. Ook wonderen zijn niet in strijd met de wetenschap, omdat God kan ingrijpen in de schepping. Geloof in de opstanding is geenszins in strijd met de fysica.

‘Dat God in de fysica geen rol speelt is bovendien precies wat een theïst verwacht. De natuurwetenschap gaat immers over de immanente werking van de kosmos en niet over de buitenkosmische schepper ervan. De natuurwetten verwijzen zelf dus inderdaad niet naar God, zoals Thomas van Aquino ons in de 13e eeuw al wist te vertellen.’ 

Er is volgens de filosoof een diepe harmonie tussen wetenschap en Godsgeloof. Godsargumenten maken zelfs gebruik van allerlei moderne ontwikkelingen in de modale logica en de formele merelogie (merelogie = onderzoek van de logische relatie tussen deel en geheel, PD.) Harmonieert de evolutietheorie met het theïsme, vraagt Rutten zich af.

‘God kan immers worden begrepen als de oorsprong van het proces van natuurlijke evolutie als zodanig. God is de schepper van een zich evoluerende kosmos. Hier treedt geen enkele logische tegenspraak op.’ 

Ook treffen we in de natuur overal doelgerichtheid aan en past de evolutietheorie prima aan bij een theïstisch wereldbeeld. Het universum is intelligibel:

‘Deze overtuiging is cruciaal voor het beoefenen van wetenschap. Wetenschap heeft immers geen zin wanneer wij niet geloven in de betrouwbaarheid van ons denkvermogen. Het verklaringssucces van wetenschap sluit dus uitstekend aan bij een theïstisch wereldbeeld.’ 

Rutten laat zien dat Godsgeloof juist een belangrijke inspiratiebron kan vormen om zich hartstochtelijk met natuurwetenschappelijk onderzoek bezig te houden. Hij vindt dat een diepgaand begrip van wetenschap en religie essentieel is om de hechte samenhang tussen beiden te doorzien.

‘Het is dan ook goed om te zien dat de laatste decennia de dialoog tussen geloof en wetenschap een enorme vlucht heeft genomen, getuige het grote aantal academische instituties en tijdschriften dat zich expliciet op een vruchtbare en goed geïnformeerde manier met de relatie tussen geloof en wetenschap bezighoudt. Deze dialoog zal de aankomende jaren doorgaan. Sterker nog, ik verwacht dat zij alleen nog maar belangrijker zal worden.’

Zie: Geloof en wetenschap: harmonie in plaats van conflict

imagesHet Abraham Kuyper Centrum voor Wetenschap en Religie wil zowel op wetenschappelijk niveau als in het maatschappelijk debat de reflectie op de grote vragen die wetenschappelijk onderzoek oproept stimuleren en faciliteren. Om deze doelstelling te bereiken heeft het Abraham Kuyper Centrum drie speerpunten. Aan elk van deze speerpunten wordt gewerkt door filosofen in nauwe samenwerking met empirische wetenschappers, zodat ze alle drie een sterk interdisciplinair karakter hebben.

emanuelrutten-1Emanuel Rutten (foto: PD) behaalde in 1994 een propedeuse in de economie aan de UvA, een master of science in de wiskunde in 1997 aan de TU Delft en een master of arts in de wijsbegeerte aan de Vrije Universiteit in 2010. De laatste twee met het judicium cum laude. Begin 2010 begon Emanuel aan de Vrije Universiteit aan een promotie in de wijsbegeerte bij Prof. Dr. R. van Woudenberg. Eind september 2012 promoveerde hij. De titel van zijn dissertatie luidt: A Critical Assessment of Contemporary Cosmological Arguments: Towards a Renewed Case for Theism. Het werkterrein van Emanuel betreft metafysica, epistemologie en esthetiek. Na zijn promotie is Emanuel als postdoc verbonden aan The Abraham Kuyper Centre for Science and Religion van de faculteit der Wijsbegeerte van de Vrije Universiteit.

Bijgewerkt: 10:36.