Verslag van de Relibazaar: God wat ben je veranderd…!

dscf5295-000

Carel ter Linden zou een spreekbeurt houden in een nonnenklooster. Toen hij waarschuwde dat hij geloofde dat Jezus een aardse vader en moeder had, was de reactie van de nonnen: ‘U denkt toch zeker niet dat wij onze theologie niet bijhouden?’ De schrijver van het boek Wat doe ik hier in Godsnaam? was welkom.  Ik luister naar deze anekdote van de theoloog in de workshop Geloven in God als Schepper op de Relibazaar van Mariënburg, een vereniging van kritisch katholieken.

Jij kent zulke mensen, ik ken ze ook. Haal er een paar voor ogen; doe ik ook. Kijk ik naar ze, dan – zo werkt het bij mij – reageer ik op de vraag ‘Bestaat God wel? met: ‘Of God bestaat weet ik niet, maar ik geloof er heilig in dat Hij werkzaam is!’ (Huub Schumacher)

In een andere workshop vertelt adviseur en trainer kerkelijke communicatie, Eric van den Berg, glimlachend dat planking uitgevonden is door de rooms-katholieke kerk en hij toont met powerpoint een priester die in een kerk languit ter aarde ligt als een teken van nederigheid en totale overgave van zijn leven aan God.

In veel zaaltjes was God aanwezig, zoals bij Bestaat God wel? van Huub Schumacher, schrijver van God wat ben je veranderd…! En in de workshop van Manuela Kalsky: Wat staat ons te doen als gelovig Christen, in een post-christelijke Nederlandse samenleving? Daar wisselden we uit waar we onze inspiratie vandaan haalden en vooral over wat we daarmee doen in de praktijk.

De beleving van God kan door van alles plotseling worden opgeroepen, door een supertekening die je nichtje voor je maakte. Het met liefde gegeven ding zorgt voor een innerlijk geraakt worden door iets overweldigends, iets oer-liefs, door – zou Roger Lenaers zeggen – Oerliefde. Deze heeft zò een invloed op je, dat je er ‘U’ tegen zegt. Je voelt je door die Oerliefde omhelsd, eindeloos bevestigd, oneindig bemind, niet om je prestaties maar gewoon omdat jij jij bent!’ (Schumacher)

Zo’n tweehonderd mensen waren gisteren in Utrecht afgekomen op de Relibazaar, het congres van Mariënburg, een vereniging van kritisch katholieken. Vooral grijze koppies waren er te zien, en meer vrouwen dan mannen. Veelal de hogere leeftijden van de kritisch katholieken lijken zich nog met God bezig te houden, al geloven zelfs zij nog maar twijfelend aan Hem. Of geven aan Hem een eigen invulling.

Van die vroegere uitvergrote reus, letterlijk in koormantel tronend op het dakterras van het heelal, is God nù/hier ineens de innerlijke ervaring van een gloed van intense bevestiging! Je ontdekt jezelf als een bloeiende en geurende roos zonder waaromvragen.’ (Schumacher)

Kritisch katholieken geloven niet langer in de standaard God. In de vele workshops was niettemin het verlangen naar God af en toe voelbaar. Twijfel hing als een donkere wolk in de zaaltjes en de smeekbeden naar een glimp van God werd zingend verwoord in een van de slotliederen van de dag: Scheur toch de wolken, waarin God dringend gevraagd werd te komen. Met een slag onder de arm, want men zong: mocht het toch waar zijn dat Gij hoort…

Ter Linden had het vooral over de geest van God, maar ook die was door mensen ontdekt en tegelijk kunnen mensen zich nog maar weinig voorstellen bij God. De Bijbel moeten we niet letterlijk nemen, maar de verhalen woordelijk wel. De openbaringen, aldus Ter Linden, kunnen we niet meer geloven, want de inzichten komen van beneden. Je hoeft ook niet in God te geloven, grapte de theoloog een joodse mop, als je zijn geboden maar onderhoudt. Zijn als God, zo klonk het nieuwe adagium. Dat moeten we doen en daarmee de diepe waarden van het leven ontdekken. Dat komt dan neer op trouw, rechtvaardigheid, liefde, barmhartigheid en dat soort deugden. De geest als krachtenveld. God als ijkpunt. God is het krachtenveld van liefde als ijkpunt van ons handelen.

Pastor en catecheet Huub Schumacher was geweldig. Hij staat erom bekend dat hij in alledaagse taal ingewikkelde theologische vraagstukken te lijf kan. Sommigen hadden hun workshop gelaten voor wat het was en ingeruild voor zijn verhaal: Bestaat God wel? Mensen zaten in de vensterbanken wegens tekort aan stoelen. Menig stand-upcomedian kan nog wat van die man leren. Wat een performance! Een genot om naar hem te luisteren en hem te volgen in al zijn enthousiaste bewegingen die zijn verhaal kracht bijzetten. De man straalde! Het ging over mensen. Hij wilde niet discussiëren over weten of geloven. Maar als je goed luisterde, was God in zijn workshop aanwezig, in al zijn geestdrift.

Mijn God, wat de Bijbel ‘geloven’ noemt, wat dàt met een mens doet! Het maakt hem zo nieuw en fris als een hoentje en innerlijk zo sterk als een beer die, zo fantaseert Jezus erop los, een moerbeiboom met z’n meterslange wortels zò uit de grond trekt en met één zwaai in zee knikkert!’ (Schumacher)

Foto: PD – Huub Schumacher

Advertenties

About Paul Delfgaauw

Zinzoeker Paul Delfgaauw, sinds september 2014 student Religiestudies, richting Media & Cultuur. Sinds 2016 Vrije Studierichting, aan de Academie voor Geesteswetenschappen Utrecht (voorheen HGU). Hij verkent sinds jaar en dag de gebieden religie en filosofie. Eigenlijk al vanaf het moment dat hij tijdens zijn eerste catechismusles de vraag kreeg voorgelegd waartoe de mens op aarde is. Sindsdien grasduint hij door boeken, tijdschriften en kranten die verhalen over zingeving, overtuigd als hij is dat God bestaat of gebeurt en op bovennatuurlijke wijze deel uitmaakt van ons leven. Op kritische wijze volgt hij zin en onzin van religie en filosofie en schuwt daarbij ook het gedachtegoed van het humanisme en atheïsme niet. In deze tijd bieden internet en de sociale media wereldwijd nog meer stof tot nadenken over goden, mensen en hun zoektocht naar elkaar. En met hopelijk begrip voor elkaar.

53 Responses

  1. Jan

    “Vooral Grijze Koppies waren er te zien, en Meer Vrouwen Dan Mannen. ” (GKMVDM)

    Bij nader overweging en inzicht vallen deze mensen met deze karakteristiek (ik durf geen “dit soort” meer te zeggen vanwege de negatieve connotatie heb ik geleerd van Carla) uiteen in verschillende groepen. Voor zover je van groepen kan spreken natuurlijk: het hangt soms als los zand aan elkaar.

    In mijn beschrijving van 30 okt heb ik het dus -niet- over kritische katholieken die nog bij de RK kerk horen. Of over hen die in Utrecht bij elkaar waren. Dat was duidelijk te lezen vind ik. De GKMVDM die ik ken, luisteren naar een zekere heer Stolp of iemand die over vliegende schotels praat, of over engelen, soms is het een vertaler van de Nag Hammadi-teksten en zeer zelden Tjeu v d Berk.

    Ik denk dat hier misschien een vergissing ligt in het interpreteren van mijn lollige stukje met een korreltje zout. De subgroepen van GKMVDM zijn zeer divers.

    Like

  2. Jan

    God is dood en wij hebben hem vermoord.
    Ruik je de goddelijke ontbinding in de kerken?

    God is dood, leve god!

    Nietzsche is ook al dood. Leve het nihilisme van Nietzsche

    Nog enkele decennia en ik ben ook dood. Ja echt dood: ik zal niet rusten in vrede, want alleen levenden kunnen rusten. En vrede bestaat alleen in het onderscheid met oorlog. En dat onderscheid is er alleen in het leven. In de dood is er geen oorlog noch vrede.

    Like

  3. de joden, christenen en islamieten wordt meer en meer vervangen door de god van de materialisten, Geldgewin en spelen zijn de huidige godsdienst. De rijken achter de schermen spelen oorlogje met onnoemelijk veel doden en verminkten om hun rijkdom te vermeerderen. De gewone man is tevreden met zijn voetbal- en muziekgoden. Dat zijn de nieuwe gouden kalveren. Die gouden kalveren vluchten wel, samen met det rijken, met hun goud naar de belastingsparadijzen.

    Like

  4. joost tibosch sr

    Armand Nooit gehoord van slimme materialistische zgn humaan liberale graaimentaliteit, die onze hele maatschappij recent steeds weer echt in economische problemen brengt met haar uitgekookte bankrituelen…?

    Like

  5. – ‘god’ blijft dat enige absolute ‘zijn’ van de eeuwige, wetmatige ‘logos’ ; die aanvankelijk niets meer is dan logisch zijn, dat als een absolute wil tot energie, massa, materie en alles, wat is, wordt…; zodat de rede niet van de werkelijkheid en de werkelijkheid niet van de rede, de absolute logos, verlaten is. ..
    – en onze enige ‘ opdracht’ Is te leven volgens die absolute logos,…; ook al is die niet altijd te doorgronden…

    Like

  6. Godsdiensten kan men vergelijken met de virtuele computer-business. God wordt gebruikt als een virtueel begrip. Niemand kent hem/haar en toch heeft iedereen er zijn beeld over. En zoals aan virtual reality veel geld verdiend wordt, werd ook aan die god massaal geld verdiend. Men zou kunnen zeggen: Niets nieuw onder de zon.

    Like

  7. joost tibosch sr

    We weten uit een lang verleden toch nog wat “dienen van natuurgoden” voor menselijke “slavernij” opleverde? Bovendien hebben we al eeuwenlang de ervaring dat onze (natuur)wetenschappen inderdaad bijdragen aan de -zij het ingewikkeld moeizame en soms riskante- vrije menselijke aanpak van onze problemen. Voorlopig houd ik het daarom bij die oude joodse opvatting dat ook aantrekkelijk lijkende natuurgoden”dienst” “afgodendienst” is, die de mens tot slaaf maakt! (Gen 1: de zon is niet de machtige Babylonische Zonnegod, maar slechts een gegeven “lamp aan het hemelgewelf” om ons warmte en licht te geven)

    Like

  8. @armandmaes: De eerste vereiste is natuurlijk dat we met onszelf in het reine komen en gelukkig zijn.

    Dat is niet zo eenvoudig, bovendien wat maakt een mens gelukkig, dat kan per individu nogal verschillen, bovendien is gelukkig zijn vaak moment gebonden, net als ongelukkig zijn, ik zou in dit verband liever over gemoedsrust willen spreken.

    Liked by 1 persoon

  9. Carla,
    heel dikwijls wordt god en de natuur door elkaar gehaald. B.v.b. Leven komt niet van god maar ontstaat in de aarde. De Inca,s hadden het al begrepen. Zij zagen vuur, aarde, water en lucht als de basis van alles. Nu weten we dat de aarde ontstaan is uit gloeiende gassen die alle elementen gevormd heeft. Na afkoeling onder 50 °C onstond leven door de combinaties van basiselementen in de aarde met water en lucht. Dat is gebeurd zonder hokus pokus en gebeurt nu nog steeds.

    Like

  10. @Valere: of misschien is alles wel god…

    Dat is een manier om te zeggen dat we het niet meer weten omdat onze kennis op een dood spoor is beland.

    Like

  11. Carla

    ….” of misschien is alles wel god…”….( @ Valère De Brabandere )…..

    ‘ Kleinzoon tegen opa…” Opa, jij krijgt van mij een stuiver als je zegt waar God is.”
    Waarop opa zegt…” Jij krijgt er van mij twee, als je zegt waar hij niet is “. 😉

    Like

  12. Wat verandert is het beeld dat wij mensen vormen over god. Vermits we god niet kennen en waarschijnlijk ook nooit zullen kennen, kunnen we enkel aannemen dat hij/zij een niet-materiëel wezen is, dat de bron van alles is en het ontstaan van het heelal, in gang heeft gezet. Het is dus de kracht die de bron is van alles.
    Dit is enkel mijn persoonlijke visie en voor verandering vatbaar.

    Like

  13. Of god verandert weten we niet. We kennen hem of haar niet. Enkel het beeld dat mensen over god hebben verandert voortdurend. Wie we wel kennen, is onze evenmens. Dat had de filosoof, Jezus, ook al in de smiezen. Tegenover die medemens hebben we, als meer ontwikkeld zoogdier, wel de verantwoordelijkheid om ons geluk te delen. De eerste vereiste is natuurlijk dat we met onszelf in het reine komen en gelukkig zijn.

    Like

  14. Jan

    Nu werkt “Jan met het plaatje” ook al niet meer: Vorige anoniem was Jan en die krijgt nu zelfs Valentiniaan niet meer goed. 😦 (kijk maar op het oude plaatje: ik heb echt grijs haar)

    Like

  15. Anoniem

    Beste Carla.
    Ik begrijp je reactie. Er is een heel groot misverstand.

    Ik schrijf een plagerijtje -letterlijk schrijf ik dat- en jij neemt het serieus op.
    In dat geval komt mijn relativerende opmerking over een korreltje zout ook niet meer over. Zakken zout helpen dan ook niet meer.

    Bovendien heb je het over de specifieke groep die in Utrecht bij elkaar was. Ik had het breder gesteld, ik sprak over de “soort” mensen. Die mensen, die religieuze bijeenkomsten meemaken en gekenmerkt worden door “grijze koppies en meer vrouwen dan mannen.”

    Nu hoor ik daar zo af en toe ook bij, als oudere man maar met lang grijs haar. Ik sta er dan tussen en kijk verwonderd rond. Zo heb ik het ook beschreven: in Zuid Limburg. Vandaar dat ik zo “grappig” die soort mensen kan schilderen. Ik heb gezellige gesprekken in de pauze en voel aan hoe ze zijn. Naar mijn mening meer sentimenteel dan spiritueel: maar “ik kan me vergissen”. Ik kan daar wel argumenten voor geven, maar ik meen dat het niet bij je zal overkomen. Als je het gebruik van het woord “soort” voor een groep mensen voorziet van een negatieve connotatie en dat blijkbaar persoonlijk gaat opvatten, tja. Dan houdt het op. Dan is de grap mislukt. Ik vond “zweefteven” ook zo’n leuk woord: het rijmt zo leuk. Het zegt ook veel en het insinueert nog veel meer. Als ketter die iets op zijn kop zet ben ik dan in mijn theatrale schrijfstijl helaas mijn doel voorbij geschoten. Het staat dan wel op zijn kop maar niet op de manier om er anders tegenaan te kijken, hetgeen wel de bedoeling van mij was. Het heeft zin om tegen heilige huisjes te schoppen. En volgens mij zijn het slechts “huisjes” en blijft de sacraliteit zelve diep gerespecteerd.

    Als je goed leest kan je merken dat ik vind dat er met dat “soort” “niks mis mee is”. En zelfs dat ik grote waardering heb voor het conservatisme van die mensen. Ze behouden de mystieke waarde van het katholieke geloof, zoals ik ook geschreven heb. Die grote waarde van devote spirituele beleving ken ik van nabij, bij mijn eigen vrouw. Maar als je progressief ziet als een positief iets, dan kan ik me voorstellen dat je ook die opmerking van me verkeerd hebt geïnterpreteerd, vanwege je persoonlijke identificatie daarmee dat het “goed” is om iets op die manier te bereiken waarschijnlijk. Ik sta er neutraal tegenover: ieder moet maar progressief of conservatief zijn naar de aard van het “beestje”, of conservatief devoot of progressief sociaal.

    Maar intrinsieke sacrale zaken, volgens mij, behoren niet tot een tijdgeest.

    Carla, ik heb je om de tuin geleid en ik nodig je uit eens in de tuin zelf te kijken: ik heb het echt goed met je voor en waardeer je in je persoonlijke vooruitstrevende strijd. Toch blijf ik spotten alsof ik een spotvogeltje ben, voor de leuk.

    Like

  16. Quote column: Sommigen hadden hun workshop gelaten voor wat het was en ingeruild voor zijn verhaal: Bestaat God wel?

    Relibazaar?, wat is dat voor term, wie verzint zoiets, staat dat voor handel in de behoefte aan zingeving, waar gaat dit alles naar toe. Ieder dan maar maar zijn eigen workshop?, dit alles doet wel een beetje New Age-achtig aan 😉

    Noem het toch gewoonweg een religieuze bijeenkomst. Dat is het toch. Punt uit.

    Like

  17. joost tibosch sr

    Armand Een gezonde humanist zal zich ergeren aan het ontaarde humanisme van sociale dictatuur en aan liberale graaimentaliteit. Dat zal voor hem toch geen reden zijn om zijn humanisme niet meer “kwistig te blijven rondstrooien”?

    Like

  18. Carla

    @ valentiniaan @ Jan, in antwoord op je vraag ( 00:38 uur ) ……’t Gaat me niet om de grijze koppies en/of het feit dat er meer vrouwen dan mannen waren. Maar over de nadere beschouwing die je geeft over het kennen van dat ‘soort’. ( ?)
    Wat zij doen, hoe zij zich gedragen, waar zij over spreken……het zijn zelfs geen kritische katholieken!
    Zij zouden de kerk uitgejaagd zijn.

    ” Ik kan me vergissen ” , zeg je. ” Dus neem het met een korrel zout.”
    Beste @ Jan, ik had er een zak zout bij nodig. En vraag me werkelijk af of je je weet hebt van de mensen die in Utrecht bij elkaar waren en waar @ Paul verslag van doet.

    Een groet van ’n vrouw mét een grijs koppie 🙂 die zich jaren lang heeft ingezet om , als kritisch rooms katholiek, de kerk van onderop af mee een ander gezicht te geven. Dat was geen kwestie van sentimentaliteit maar van diepe betrokkenheid en zorg voor dat wat mij en velen met mij, lief was.

    Like

  19. joost tibosch sr

    Armand Het zou al heel wat zijn als humanisten en christenen zo dan ook eindelijk eens gezond “samenspannen” voor de wereldkar…wie weet!?

    Liked by 1 persoon

  20. Joost,
    het bijltje erbij neerleggen dat is net wat ik veel christenen in mijn omgeving heb zien doen na de pedofilieschandalen. Toch hebben we ook als niet-christenen de taak vrienschap naar de mensen in zijn omgeving kwistig rond te strooien. Het is dan aan de ander of hij die vriendschap/ liefde beantwoordt.

    Like

  21. joost tibosch sr

    Met Manuela Kalsky vraag ik me af “wat staat ons als christen te dóén?” als die befaamde humane gehechtheid en menselijke liefde niet “gelukkig maakt”, als mensen elkaar zelfs in het ongeluk drijven…

    Het enige antwoord als gelovige met gelovige “oproep” kan zijn: (zelfs wanhopig) blijven proberen om liefde en menseneenheid te verwezenlijken, in christelijk “geloof, hoop en liefde” dat die poging niet umsonst zal zijn. Wat dat betreft kunnen christenen, hoe droevig hun verleden ook moge zijn en dat beseffend, er niet moedeloos het bijltje bij neergooien!

    Like

  22. @armandmaes: Ik bedoel met ” die is goddelijk” dat de liefde/ vriendschap voor de evenmens, gelukkig maakt, niet dat die voortkomt van een superwezen. Het wordt hier enkel overdrachtelijk gebruikt.

    Duidelijk.

    Like

  23. Carla 31 oktober 2016 at 16:41 schrijft citaat:
    “Dat is net zo jammerlijk als de oordeel vellende reactie van @ Jan alias @ valentiaan. Gelukkig zegt hij ook dat hij zich kan vergissen, en in mijn beleving doet hij dat ook.”

    Carla, je mag vinden wat je vindt vanzelfsprekend natuurlijk.

    Besef je wel dat je in die twee zinnen van jou hierboven, je een waardeoordeel geeft n.l.: Dat ik een oordeel vel. En dat dat oordeel jammerlijk is.

    Daarna zeg je dat ik me vergis volgens jou beleving. Daar wil ik wel wat van leren, waarom vergis ik me waarin?

    Het gaat dus over:
    “Vooral grijze koppies waren er te zien, en meer vrouwen dan mannen. ”

    Like

  24. Dat fe geest van Joshua/Jezus ui5t graf is opgestaan zouden we kunnen afleiden uit het gedrag van de eerste christenen. Nadien is die geest bedolven onde de regels en wetten van de christelijke farizeeërs. De doodsteek voor het christendom waren uiteindelijk de pedofilieschandalen van die farizeeërs.

    Like

  25. Ik bedoel met ” die is goddelijk” dat de liefde/ vriendschap voor de evenmens, gelukkig maakt, niet dat die voortkomt van een superwezen. Het wordt hier enkel overdrachtelijk gebruikt.
    God kennen we niet. We weten helemaal niet wat we ons bij dat begrip moeten voorstellen.

    Like

  26. @Joost: omdat die mensenliefde geinspireerd is door goddelijke liefde

    Maar dat betreft juist jouw geloof, ik vraag me af waarom mensenliefde geïnspireerd zou moeten worden vanuit een hoger referentiekader. Jij hebt daar blijkbaar een rolmodel voor nodig.

    Iets van deze wereld te maken?, je kunt alleen iets proberen te betekenen in je eigen kleine omgeving, verder reikt je macht niet.

    Je schrijft: uit de doden (ook doodse geschiedenis) omhoogtrekt (naar de toekomst) aan zijn rechterzijde”= de oudste formulering van verrijzenis en van het komende “Rijk van God”. Wat wil je nog meer horen over toekomst?

    Alle respect voor je geloof, maar hier begrijp ik echt niets van.

    Je schrijft: Geloven kun je in ieder geval niet door alleen maar achter anderen aan te gaan lopen!)

    Je kunt kennis nemen van bepaalde zienswijzen en je op die manier breed oriënteren, zo kom je tot een bepaald mens en wereldbeeld wat altijd weer bijgesteld zou kunnen worden doordat je toch zoekende blijft, maar als je ergens rotsvast in gelooft zet je m.i. jezelf muurvast, ik zie me overigens nog niet zo snel achter iemand aanlopen.

    Like

  27. joost tibosch sr

    Egbert
    Jij gelooft -denk ik- dat groeiende mensenliefde en menseneenheid te verwezenlijke is met onze -nee we zijn niet alleen in mensengeschiedenis en op onze wereld!- humane vrije mogelijkheid om iets van deze wereld te maken? Soms denk ik zelfs, dat je dat niet gelooft, want we hebben het er maar al te moeilijk mee!

    Ik geloof(!) dat we het met onze vrije humane mogelijkheid wel kunnen halen om mensenliefde te laten groeien en menseneenheid te verwezenlijken, omdat die mensenliefde geinspireerd is door goddelijke liefde, met name op de concrete manier van leven van Jezus. Zijn JHWHAbba laat ons, zoals de namen zeggen, “niet in de steek”.

    Daarom geloof ik wat de eerste christenen met hun tijdgebonden beeldspraak zeggen “dat JHWH Jezus (en ons) met zijn sterke rechterhand uit de doden (ook doodse geschiedenis) omhoogtrekt (naar de toekomst) aan zijn rechterzijde”= de oudste formulering van verrijzenis en van het komende “Rijk van God”. Wat wil je nog meer horen over toekomst?

    (Sorry, ik kan niet anders dan geloven met wat ik weet en op mijn manier…anders zou ik me zelf verloochenen en anderen voor de gek houden. Geloven kun je in ieder geval niet door alleen maar achter anderen aan te gaan lopen!)

    Like

  28. Een interessante uiteenzetting, het verschil tussen gehechtheid en liefde.

    Boeken van de Indiase filosoof Krishnamurti beschrijven dat ook op een mooie manier. Waarom zoeken we het wezenlijke in het bestaan steeds buiten onszelf, d.m.v. van een geloof en noem verder maar op.

    Like

  29. @Joost: Ik ben langzamerhand wel bekend met jouw opvattingen die zijn m.i. niet representatief voor de gemiddelde gelovige, ook Christenen die ik zelf ken, welleswaar geen academici maar toch wel tamelijk goed opgeleid geloven rotsvast in het gegeven van de verrijzenis en dat Jezus is gestorven voor onze zonden.
    Hoe kan een manier van leven nu toekomst hebben, wat bedoel je daar nu precies mee, beetje vaag allemaal als je sterft is het dacht ik (zeker weten doe ik natuurlijk ook niets) afgelopen.

    Je schrijft: Die mensenliefde vindt slechts inspiratie in die alleen maar te geloven goddelijke liefde waar ook alleen maar tastend over valt te praten.

    Dat maken de gelovigen ervan en dat mag, geeft het een extra dimensie. Deze mensen hebben blijkbaar behoefte aan een hoger referentiekader.

    @armandmaes: Het enige dat telt, blijft de liefde/vriendschap voor de evenmens. Die is goddelijk.

    Nee, dat is gewoonweg menselijk en maakt het leven aangenaam. Liefde, haat of onverschilligheid komen uit de mens zelf voort, niet van boven.
    Wat heeft mensenliefde nu met het goddelijke (wat je daar dan ook maar onder mag verstaan) te maken. Dat mag je mij wel eens uitleggen.

    Like

  30. jelle vd wal

    De liefde voor de medemens.
    Ik lees Tansill over hoe pacifist Wilson in april 1917 mee ging doen aan het bloedbad in Europa.
    In de tweede helft van 1916 werden 412.000 Britse jongens de dood ingejaagd door naar Duitse machine geweren te moeten lopen.
    De Britse minister Grey, ongetwijfeld een christen, was van mening dat er Brits bloed moest vloeien, om te laten zien dat Great Britain werkelijk mee vocht met Franrijk.
    Het bloedbad van Verdun was net op z’n einde.
    Met kerst verbroederden soldaten in de voorste loopgraven zich met elkaar, tot grote woede van de legerleidingen.
    Aan beide kanten verkondigden geestelijke leiders dat dezelfde god aan hun kant was.
    Madeleine Albright, of die enige religie aanhangt; en zo ja welke, dat weet ik niet, vond de dood van een 500.000 Irakese kinderen als gevolg van VS boycot een redelijke prijs.
    De VS staat bekend als een christelijk land.

    Like

  31. Carla

    Precies @Armand: ‘Het enige dat telt, blijft de liefde/vriendschap voor de evenmens. Die is goddelijk.’

    En waar een mens zich door laat voeden wordt dan minder belangrijk. (palaveren over….)

    Ter Linden, Schumacher e.a. hebben gaandeweg de oude kist bij het grofvuil gezet maar er wel de schat eerst uitgehaald. 😉

    Like

  32. joost tibosch sr

    Armand Die liefde voor de evenmens is hét moeilijke karwei in een mensenbestaan: daar is zo op het eerste oog niet veel goddelijks te bespeuren. Die mensenliefde vindt slechts inspiratie in die alleen maar te geloven goddelijke liefde waar ook alleen maar tastend over valt te praten. Het meest duidelijk lijkt dan nog de gekende tijdgebonden manier van leven van Jezus. Mij kan die manier van leven wel “worst wezen”! Hoe mensen zelf die liefde zo ongoddelijk als wat uit de klauwen laten lopen, illustreer jij inderdaad maar al te goed met dat ellendige Syrië.

    Like

  33. Joost,
    zoals de naamloze schrijver hierboven aanhaalt, zal het worst wezn of Joshua uit zijn graf opgestaan is en nu tussen de sterren rondfladdert. Belangrijk is dat zijn boodschap van vriendschap tussen mensen de wereld leefbaar en aangenaam houdt. Spijtig genoeg blijkt die boodschap in de hel van Syrië verder weg dan ooit.

    Like

  34. Egbert,
    de kruisiging en wederopstanding zal mij worst wezen. Joshua wou enkel meedelen aan zijn tijdgenoten, dat vriendschap tussen mensen belangrijk is. Dat hij op jonge leeftijd vermoord werd komt enkel omdat hij tegen de pietlutterige regeltjes van de geestelijke overheid inging. Die boodschap van vriendschap werd echter door de nieuwe farizeërs van de christelijke kerken, terug bedolven onder een massa regeltjes en wetten.

    Like

  35. Carla,
    de mens heeft idd behoefte aan liefde/vriendschap om zijn batterijen op te laden. Men kan urenlang palaberen over god maar dat leidt tot niets. We weten niet wie of wat god is. Iedereen zal zich daar wel een beeld over vormen maar daar eindigt het verhaal.
    Het enige dat telt, blijft de liefde/vriendschap voor de evenmens. Die is goddelijk.

    Like

  36. Anoniem

    Egbert Hopelijk is ook tot je doorgedrongen dat ik kruisiging gewoon het gevolg vind van de uitdagende manier van leven van Jezus tegenover zijn joodse overheid en geen tijdgebonden theologische opvatting dat hij “aan het kruis de zonden van de wereld wegnam”. Daarvoor zijn wij zelf ook verantwoordelijk. En…dat ik verrijzenisgeloof omdat zijn lichaam zgn echt uit een graf kwam, geen christelijk geloof vind, ook niet voor jouw zgn eenvoudige gelovigen, maar dat verrijzenisgeloof betekent dat zijn manier van leven toekomst heeft!

    Liked by 1 persoon

  37. @Joost Zelf mis ik inderdaad in al die woorden over god de kloeke verwijzing naar de God van Jezus, de God van het christendom.

    Precies daarom sprak ik jou aan om je uit de tent te lokken. Want ik kon me al niet voorstellen dat jij met jouw geloofsovertuiging je in deze column zou kunnen vinden.

    @Carla, ik dacht dat jij gesmolten was, (grapje) maar omdat steeds meer mensen het Christelijk geloof tegenwoordig de rug toedraaien, wordt het, om het nog enige zeggingskracht te verlenen gepresenteerd op een manier die weinig meer van doen heeft met waar de oorspronkelijke Leer voor staat, m.a.w. de voornaamste principes hiervan worden verloochent, ergo de kruisiging en de wederopstanding van Jezus behoren immers “voor het merendeel der eenvoudige gelovigen” toch tot de kern van het christelijk geloof.
    @Jan stond misschien niet vooraan toen tact werd uitgedeeld, maar soms heeft hij wel een punt.

    Like

  38. joost tibosch sr

    Egbert Waarom je mij aanspreekt, is me niet helemaal duidelijk. Ik had het “zweefteef would be mysticus) Valentiniaan.

    Eigen invulling boven? Zelf mis ik inderdaad in al die woorden over god de kloeke verwijzing naar de God van Jezus, de God van het christendom. In zijn tijdgebonden wijze noemde hij die in het oud galilees-aramees het liefst Abba-Papa-Pa, inspiratie voor alledaagse moeizame mensenliefde , met name ook voor de zwakke mens, met hun/haar/zijn vanaf het begin van het christendom gebruikelijke mensennaam zus en broer!

    Like

  39. Carla

    @ Egbert, je gaat in de schoenen staan van de man op de foto ( Huub Schumacher ) die, naar jouw idee onzin uitkraamde, en je meent dat hij iets anders bedoelde dan wat jij, zij het fragmentarisch, leest.
    Dat is net zo jammerlijk als de oordeel vellende reactie van @ Jan alias @ valentiaan. Gelukkig zegt hij ook dat hij zich kan vergissen, en in mijn beleving doet hij dat ook.

    Ik durf te stellen, ondanks dat dit grijze koppie niet lijfelijk aanwezig was, dat zij die er wel waren al lang het spoor van een ‘boeman god’ ( wat je hier ook onder mag verstaan ?) verlaten hebben. In die zin zijn bevrijdende woorden niet meer nodig.

    Wat wel nodig is, zo blijkt uit de ruime opkomst, is het zoeken naar de verbinding, naar elkaar. Voor even een plek waar je je op kan laden voor dat waar binnen vele kerkmuren geen plaats meer is. Een ruimte om met elkaar van gedachten te wisselen ( de neuzen staan ten diepste al wel dezelfde kant op ) energie op te doen, samen te luisteren, praten en te zingen om dat te kunnen gaan doen wat gedaan moet worden. Ieder op de eigen plek. Ik noem zo’n dag een vindplaats van hoop en goede moed.

    Liked by 1 persoon

  40. @Joost, wat die man daar zo enthousiast staat te roepen is natuurlijk onzin, hij bedoelt natuurlijk te zeggen dat het stukje beeldvorming welke (een deel) van de gelovigen van God hadden in de loop der tijd nogal drastisch is veranderd, van een zeg maar Boeman -God, om het maar even gechargeerd te stellen tot het gegeven dat een ieder er zijn eigen invulling aan mag geven. Dat zou je in zekere zin wel een bevrijding kunnen noemen.

    Like

  41. -…”god, wat ben je veranderd…”…
    – Is er een god of zijn er meerdere goden ? NIet die of die god bestaat met die of deze eigenschappen,…; maar er zal wel ‘ zo-iets’ zijn als ‘god’…
    – Immers het absolute ‘ zijn’ is nu eenmaal een absoluut gegeven.., een absolute Logos, waaraan alles contingent is…
    – Alles is een trap in de evolutie van de absolute idee van de eeuwige wetmatigheid, zodat de rede niet van werkelijkheid en de werkelijkheid niet van de rede verlaten is…,
    – …en alleen hier is een ‘god’ te zoeken en te vinden.

    Like

  42. joost tibosch sr

    Valentiniaan En de de grote zweefteef, die met al zijn jeugdtrauma’s op zijn stoeltje zonder iets te doen eigenwijs mysticus zit te wezen!?

    Like

  43. “Vooral grijze koppies waren er te zien, en meer vrouwen dan mannen. ”

    Dat soort ken ik. Ik zie ze in goed gevulde zaaltjes met een charismatische boekenschrijver die dan bij het podium nog een boekenstalletje heeft om zijn omzet te vergroten, ook met handtekening.

    Ze steken een kaarsje op en zeggen een gebedje en hebben het over liefde. Hier in Limburg zijn het dus katholieken, en ze hechten aan het rijke roomse leven dat door de theologen en de kerk is verworden tot een soort reformatorische rationaliteit. Ik noem ze plagerig en zeer onbeleefd zweefteven. Er hangt een heilige doch zwoele sfeer van sentimentaliteit en aanbidding. Niets mis mee. Maar als ketter moet ik wel de zaak even op zijn kop zetten. 🙂 hihi Een organisatrice die dat zweverige hoorde schreef in de volgende aankondiging dat ze geen zwever was. Het gaat ook over buitenaardse beschaving, engelen, wonderen, en ook al reïncarnatie zelfs. Daarbij vragen ze zich af of ze elkaar kennen van een vorig leven of elkaar in het volgende leven zullen tegenkomen. Het ziel-idee van de katholieke kerk en de goed-slecht competitie zit er nog goed in.

    Dat zijn geen kritische katholieken, het zijn de behoudende katholieken die de kerk zijn uitgejaagd door de denkhoofden van twijfelaars zonder gevoel voor mystiek.

    Maar ik kan me vergissen. Dus neem dit met een korrel zout: want zonder zout zijn we te flauw voor god om er plezier aan te beleven.

    p.s.
    De jonge mensen vinden hun “god” in de drugspillen en in de sciencefiction en de computergames. Zoals in de antieke wereld met eenvoudige natuurlijke middelen hetzelfde werd bereikt, reizen door andere werelden, bijvoorbeeld bij inwijdingen

    Like

  44. Carla

    Dank je wel @ Paul voor deze terugblik op een, ongetwijfeld, waardevolle dag. Een dag waarop je, als deelnemer, weer even in kan pluggen op de broodnodige ‘voeding voor de ziel’.
    Krijg bijna spijt dat ik er niet was.

    Huub Schumacher ( de rondreizende vertegenwoordiger in bewust makend pastoraat ) ……, wanneer ik zijn citaten hier lees, smelt ik weer.

    ‘ God, wat ben je veranderd ‘……ja en tegelijk…..’ mens wat ben je veranderd.

    En binnen al die veranderingen toch antwoord vinden op de vraag die in de titel van het boek van Ter Linden wordt gesteld: ” Wat DOE ik hier in Godsnaam ?”
    Of het met de woorden van Kalsky te zeggen…..” Wat staat ons te doen….”

    Dankzij je verslag was ik er toch een beetje bij. 😉

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.